Psychologiczno-Pedagogiczna w Sulęcinie

PORADNIA

Get Adobe Flash player

DYSLEKSJA

W pierwszych latach szkoły podstawowej najważniejszym zadaniem ucznia jest opanowanie umiejętności czytania i pisania . Jest oczywiste, że bez tych umiejętności dziecko nie jest  w stanie osiągnąć dobrych wyników w większości nauczanych przedmiotów. Istnieje jednak pewna grupa dzieci, które określane są jako inteligentne, zdolne, zdrowe, nie przejawiające trudności wychowawczych a od początku kariery szkolnej grupa ta ma duże trudności w opanowaniu techniki czytania i pisania. Problemem staje się sytuacja gdy uczeń starszej klasy szkoły podstawowej, gimnazjum, czy też szkoły ponadgimnazjalnej nie potrafi pisać, ma trudności w zrozumieniu przeczytanej treści wynikające z błędów w czytaniu. Często okazuje się, że te problemy są skutkiem dysleksji i dysortografii. Mówiąc w uproszczeniu dysleksja    to fragmentaryczne opóźnienia rozwojowe. Są to wybiórcze opóźnienia funkcji wzrokowych, słuchowych lub rozwoju emocjonalnego. Opóźnienia te mogą być bardzo niewielkie i przez   to trudne do zauważenia. Przejawy zakłóceń rozwojowych mogą mieć różny zakres i stopień nasilenia, co prowadzi do powstania wycinkowych, bądź uogólnionych trudności szkolnych. Dysleksję /specyficzne trudności w czytaniu można stwierdzić w klasie IV i V szkoły podstawowej, natomiast dysortografię w klasie I i II gimnazjum, ale pewne objawy mogą wystąpić z różnym nasileniem wcześniej. Niesprawność analizatora wzrokowego powoduje    w początkach nauki trudności z zapamiętaniem kształtu liter, mylenie liter podobnych / a-o,
a-ą, e-c, ł-l-t, m-n, u-w/, pomijanie drobnych elementów graficznych, błędy ortograficzne.Podczas czytania dziecko przestawia i opuszcza litery, a nawet całe sylaby, często czyta  na pamięć . Obserwuje się bardzo wolne tempo czytania i niechęć do czytania, zwłaszcza głośnego. Występują trudności w posługiwaniu się mapą oraz w nauce języków obcych, związane z opanowaniem nowych znaków graficznych. Zła praca analizatora słuchowego powoduje, że dziecko nie słyszy różnicy między podobnymi głoskami. Myli np.: b-d, t-d, s-z. Ma trudności w pisaniu wyrazów ze zmiękczeniami, dwuznakami, w różnicowaniu i-j, samogłosek ę-ą od  om,-on,-en,- em . Często przestawia szyk dyktowanych wyrazów. W czytaniu długo utrzymuje się literowanie, kłopoty z syntezą dźwięku, nieuwzględnianie znaków przestankowych. Poza tym opuszczanie liter, mylenie wyrazów o podobnym brzmieniu.
Zaburzenia kinestetyczno-ruchowe powodują w piśmie wolne tempo, dysproporcje między literami. Nie da się zaprzeczyć, że sytuacja dziecka dyslektycznego w szkole jest wyjątkowo trudna i niekorzystna. Często o tych dzieciach mówi się   zdolne ale leniwe . Dziecko, któremu trudno wykonać daną czynność, po prostu unika jej, co przez rodziców i nauczycieli rozumiane jest jako lenistwo. Pierwsze niepowodzenia szkolne stają się często przyczyną zniechęcenia dzieci do nauki, powodują wystąpienie różnego rodzaju reakcji nerwicowych / lęki nocne, bóle brzucha, częste oddawanie moczu /. 
Wczesna pomoc może znacznie zmniejszyć skutki zakłóceń dyslektycznych, dlatego rodzice zauważywszy niepokojące objawy powinni zgłosić się do specjalisty-pedagoga lub psychologa w poradni psychologiczno-pedagogicznej. Najwyżej może okazać się ,że nasz niepokój był niepotrzebny. Z moich doświadczeń wynika ,że rodzice podejmują pracę z dzieckiem na własną rękę. Odradzam stosowanie tzw.   domowych sposobów . Rodzice polecają dziecku dodatkowo  ćwiczyć pisanie literek, przepisywanie zeszytów, wielokrotne ćwiczenie czytania, aż do zmęczenia, robią dyktanda. Jeśli dziecko ma kłopoty ze słuchem fonematycznym, a ma dobrą pamięć wzrokową, to utrwala własne błędy. Praca   rodziców z dzieckiem dyslektycznym jest konieczna i wskazana, ale po konsultacji z pedagogiem lub psychologiem.  
   
 
                                                                                                      Teresa Wilczyńska - pedagog